وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 14 ) وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ أَنْهاراً وَ سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 15 ) وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ ( 16 ) أَ فَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لا يَخْلُقُ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ( 17 ) وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 18 ) / 26 باشد كه ره بيابيد رهنمودهايى از آيات : پس از آن كه پروردگار آيات خود را به ياد ما آورد ، از آفرينش آسمانها و زمين ، و سپس آفرينش انسان از نطفه و بخشيدن ملكهء سخن گفتن به او و سپس خلق انعام و اسبها و استرها و خرها ، و از آفرينش بزرگتر و سپس بزرگتر پس از آن آغاز كرد و اين همه را در دروس گذشته يادآور ما شد تا مگر پرستش را تنها و خالص مخصوص او بدانيم و شركاى پندارى را براى او ترك كنيم . سپس سياق به تدريج به بيان نعمتهاى ديگر پرداخت و از نزديكترين آنها به ما آغاز سخن كرد ، از سودمنديها كه در باران براى ما به وديعه نهاده است و از تغيير يافتن شكل ريزشهاى باران و اختلاف شب و روز و منافعى كه در باران نهاده است براى ما سخن گفت ، و ما اين پرسش را مطرح مىكنيم كه : آيا چه كس باران را از آسمان بر زمين فروريخت و چراگاهها و باغها را به وجود آورد و آب مخصوص آشاميدن را براى انسان و حيوان و گياه در اختيار همگان قرار داد ؟ او خدا است .